Witaj!

ICCRS_Komunikat_300

E-mail Print PDF
Numer 300 5 grudnia 2016
Newsletter Europejskiej Odnowy Charyzmatycznej (Euccril)
-----------------------------------------------------------------------------
W tym numerze: Prezentacja dwóch niezwykle ważnych dokumentów kościelnych, które ukazały się w tym roku, a dotyczących charyzmatów:
1.Kongregacja Nauki Wiary - 'Iuvenescit Ecclesia';
2. Papieska Rada ds. Popierania Jedności Chrześcijan - “Ducha nie gaście” (Katolicka Odnowa Charyzmatyczna jest tam wspomniana trzykrotnie)
Klejnoty Kościoła
Zgoda między Katolikami i Zielonoświątkowcami co do charyzmatów
Katolicy wraz z Zielonoświątkowcami radują się wspólnie z podkreślenia wagi charyzmatów w życiu i misji Kościoła, które ma miejsce w ostatnich latach. Doświadczenie charyzmatów mogło dzięki świadectwu ruchów charyzmatycznych i zielonoświątkowych odegrać znaczniejszą rolę w ciągu ostatniego wieku.” Te i inne wnioski wyczytać można w dokumencie “Ducha nie gaście” opublikowanym przez Watykan. “To pierwszy bilateralny dokument, w którym charyzmaty zostały głębiej przeanalizowane.” (112).
Dialog został zainicjowany przez kościół katolicki - Papieską Radę ds. Popierania Jedności Chrześcijan oraz grupę Tradycyjnych Zielonoświątkowców. Raport składa się ze 114 krótkich paragrafów.
Katolicy uznają większą wrażliwość Zielonoświątkowców na dary Ducha Świętego i ich wykorzystanie w Kościele współczesnym.” Zielonoświątkowcy “są wdzięczni katolikom i innym chrześcijanom za rozpoznanie ich świadczenia o ważności charyzmatów w życiu Kościoła” (14).
Czym są charyzmaty?
Charyzmaty opisane są jako “klejnoty Kościoła” (111), “wyraz Bożej miłości do człowieka i manifestację Jego Żywej Obecności pośród ludzi” (9) oraz “kreatywność Ducha” (11). Autorzy podkreślają, że “zarówno charyzmaty nadzwyczajne (takie jak uzdrowienia, cuda, proroctwa, języki) jak i te zdające się bardziej zwyczajnymi (służba, nauczanie, napominanie, jałmużna, administracja, uczynki miłosierne) są niezbędne dla życia i misji Kościoła”.
Specjalna uwaga
Uczestnicy dialogu przyjrzeli się bliżej trzem charyzmatom ważnym dla życia Kościoła, a będącym źródłem nieporozumień: proroctwo, uzdrawianie, rozróżnianie duchów.
Uzdrawianie
Katolicy i Zielonoświątkowcy przyznają jednomyślnie, że Chrystus uzdrawia także i dziś, także w sposób cudowny” (65), jednak “widzą potrzebę przygotowania osób chorych na wypadek, gdyby ich modlitwa nie została wysłuchana tak, jak oni sobie tego życzyli. Niekiedy uzdrowienie przychodzi jako spokojna akceptacja cierpienia (por. 2 Kor 12, 8-10) a nawet nieuchronnej śmierci” (72).
Rozróżnianie duchów
Charyzmat rozpoznawania duchów jest wykorzystywany przez osoby konsekrowane w kierownictwie duchowym, włączając w to sakrament pojednania. Może być on jednak powierzony przez Ducha Świętego każdemu wiernemu. Rozróżnianie duchów jest zadaniem, w którym kler i laicy mają się uzupełniać” (88).
Słyszenie prawdziwych Słów Boga
Zielonoświątkowcy i Katolicy często potrzebują instrukcji w jaki sposób odróżnić Słowo pochodzące od Boga od swoich pobożnych życzeń. Kościół musi zatem sprawdzać charyzmaty, by mieć pewność, że pochodzą od Boga (90).

Edukacja teologiczna i formacja
Na nadzór pastoralny składa się przyjmowanie, pielęgnowanie charyzmatów, ich rozróżnianie oraz harmonijne nimi zarządzanie wśród wierzących, by prowadzić ich do jak najlepszej służby Kościołowi” (92).
Katolicy i Zielonoświątkowcy uznając wspólny punkt wyjścia, przyjmują możliwość czerpania z tradycji jedni drugich i uczenia się od siebie wzajemnie (98)  oraz “zgadzają się co do potrzeby zorganizowania edukacji teologicznej i formacji na wszystkich poziomach” (99). Raport sam w sobie proponowany jest jako forma edukacji i formacji. (112).
Cały dokument w pliku PDF dostępny jest w języku angielskim i francuskim na stronie www.stucom.nl.
Kees Slijkerman,
sekretarz europejskiego podkomitetu ICCRS

 

 

NIEKTÓRE CHARYZMATY WYMAGAJĄ OSOBNYCH REGULACJI

Dokument mówiący o relacji pomiędzy darami hierarchicznymi a charyzmatycznymi.

W Zesłanie Ducha Świętego roku 2016 Kongregacja Nauki Wiary opublikowała dokument o charyzmatach: Iuvenescit Ecclesia, mówiący o relacji pomiędzy farami hierarchicznymi i charyzmatycznymi w życiu i misji Kościoła.

W liście Iuvenescit Ecclesia, skierowanym do  biskupów katolickich, Kongregacja Nauki Wiary opisuje wielką różnorodność charyzmatów, o których mowa w Biblii, stwierdza także, że “Pośród darów charyzmatycznych, które Duch Święty rozdziela jak chce, jest bardzo wiele darów przyjmowanych i przeżywanych przez ludzi w ramach wspólnoty chrześcijańskiej, które nie wymagają szczególnych uregulowań.”

Specjalna uwaga

Jednakże gdy dar objawia się jako założycielski albo zapoczątkowujący, potrzeba specjalnego rozeznania, by całe bogactwo jakie nosi w sobie, było wyrażone w komunii eklezjalnej i wiernie przekazywane następcom. Pojawia się tu kluczowa kwestia rozeznawania, które to zadanie należy do władz kościelnych” (17). Iuvenescit Ecclesia szczególnie skupia się na wyżej wymienionych dwóch charyzmatach. Wyjaśnia: “Relacja między charakterem osobowym charyzmatu a możliwością w nim uczestnictwa wyraża element decydujący o jego dynamice, jako że dotyczy relacji, jaka we wspólnocie Kościoła łączy ze sobą zawsze osobę i wspólnotę. Dary charyzmatyczne, w ich praktykowaniu mogą rodzić bliskość, pokrewieństwo i więzi duchowe, poprzez które w bogactwie charyzmatu – poczynając od osoby założyciela – mogą uczestniczyć i które mogą pogłębiać inni, tworząc w ten sposób prawdziwe rodziny duchowe. Zrzeszenia kościelne w swych rozmaitych formach ukazują się zatem jako dzielenie darów charyzmatycznych. (16)

Przyjąć to, co daje Duch

Ostatnim tematem poruszanym w Iuvenescit Ecclesia jest relacja między darami hierarchicznymi a charyzmatycznymi. Termin “dary hierarchiczne” pochodzi z dokumentu soborowego Lumen Gentium (LG 12). Dary hierarchiczne związane są z sakramentem święceń (12 i 14). “Ci, którym powierzone zostały dary hierarchiczne, a rozeznają charyzmaty, muszą szczerze przyjmować to, do czego inspiruje ich Duch Święty wewnątrz komunii eklezjalnej” (20).

Kees Slijkerman,

secretary European subcommittee of ICCRS

 

 

 

Tłum. Aleksandra W.